Ik wil mijn kind niet kwijt: Werken met ouders van kinderen die met de kinderbescherming te maken hebben, betekent werken in een spanningsveld dat wordt opgewekt door de zorg voor het bedreigde kind, het respect voor de band tussen ouders en kinderen, de angst voor de vaak heftige reacties die gedwongen bemoeienis met de ouder-kindrelatie oproept, en ten slotte door de eigen verantwoordelijkheid als hulpverlener en als mens. Het gevoel ligt op de loer dat je het nooit goed zult doen: wanneer kinderen worden weggehaald bij ouders die niet goed voor hen zorgen, blijft de bezorgdheid bestaan dat die kinderen zich niet optimaal verder ontwikkelen omdat ze zich zorgen maken om hun ouders; anderzijds, wanneer er niets voor de kinderen en/of de ouders wordt gedaan, blijven ze beiden steken in een uitzichtloze situatie. Daarbij komt dat de ouders hun handen doorgaans al vol hebben aan het ‘gevecht’ met de kinderbescherming en niet voor hulpverlening openstaan. Behalve dat gevoel altijd te falen loopt de hulpverlener het gevaar een overlevingsstrategie te ontwikkelen waarin zijn gevoel afstompt en hij zijn macht gaat gebruiken, op dezelfde manier waarop macht wordt gebruikt in veel van de gezinnen waarmee de kinderbescherming te maken heeft.
Insoo Kim Berg beschrijft een zeer praktische methodiek, die is toegesneden op het dagelijkse werkveld van de kinderbescherming. De principes die aan de orde komen, sluiten nauw aan bij de vraag van de ouders, gaan ervan uit dat niet de hulpverlening, maar de ouders zélf de oplossing in huis hebben, en inspireren en motiveren de hulpverlener.

Indigokinderen als geschenk en uitdaging: Indigo-kinderen, nieuwetijdskinderen, sterrekinderen, het zijn verschillende benamingen voor eenzelfde verschijnsel dat de laatste jaren in toenemende mate gesignaleerd wordt: er komen relatief steeds meer kinderen op de wereld die op de een op andere wijze 'anders' zijn. Dat kan kan zich uiten in hoogbegaafdheid, overgevoeligheid, een sterke intuïtie, paranormale begaafdheid of hyperactiviteit. Dit boek biedt een actueel overzicht van de talrijke aspecten van dit verschijnsel.
De van oorsprong Nederlandse Carolina van Hehenkamp geeft in dit boek haar visie op de levenstaken van deze nieuwe kinderen - ook wel indigokinderen - genoemd. Deze met name in Duitsland en Amerika gebruikte term verwijst naar de blauw-paarse 'levenskleur' van deze kinderen. Indigo-kinderen lijken een evolutiesprong gemaakt te hebben. Ze passen niet in onze traditionele denkpatronen en verzetten zich hiertegen. Hun weerstand uit zich vaak in leer- en gedragsproblemen op school, overgevoeligheid voor voedingsmiddelen of in de vorm van allerlei allergieën. Soms krijgen ze zelfs het ADHD-stempel en belanden bij de therapeut. De schrijfster biedt echter een totaal nieuwe kijk op het indigo-fenomeen, met fascinerende nieuwe inzichten in de complexe relatie tussen indigo-kinderen, hun ouders en de maatschapij.

Jong verlies: Wanneer kinderen van dichtbij met de dood in aanraking komen gaan we vaak wat te gemakkelijk aan hen voorbij. Laten we kinderen juist bij de dood betrekken en hun verdriet serieus nemen. Dat geldt ook voor jonge kinderen.

Vanuit haar studie en praktijkervaring adviseert Riet Fiddelaers-Jaspers in kwesties als:
Hoe vertel je aan kinderen dat iemand is doodgegaan?
Neem je hen mee op rouwbezoek en naar de uitvaart?
Wat zijn de gevolgen van een ernstig verlies voor de ontwikkeling van een kind? 
Hoe gaan kinderen met verlies om en hoe kunnen we hen daarin steunen?

Dit boek is een steun voor volwassenen die rouwende kinderen opvangen en begeleiden, zoals ouders, leerkrachten en personeel uit de zorgsector.

Je ouders op je schouders: We zijn opgegroeid met de verplichting om respect voor onze ouders te hebben. Jij hebt immers 'de oorlog niet meegemaakt' en ze hebben 'alles altijd voor je eigen bestwil gedaan'. En in therapieland zijn we verplicht om ze te vergeven, liefde te 'sturen' of om altaartjes voor ze op te richten. Als je eindelijk zover bent dat het altaartje met liefde op hun hoofd stuk zou slaan, is dit boek voor jou. het kan namelijk ook anders.
Leer op een mooie humorvolle manier los te komen van destructieve en beperkende banden met je ouders en een band op basis van rust, vrede en gelijkwaardigheid met ze te ontwikkelen. Dat is helemaal niet zo moeilijk als het lijkt: door je negatieve gevoelens onder de loep te nemen, kun je al snel komen tot acceptatie van jezelf, je leven en uiteindelijk van je opvoeding.
Daarnaast leer je beter begrijpen waarom ouders doen wat ze doen en hoe lastig het kan zijn om daarop terug te komen. Daar kun jij ze echter heel goed bij helpen, en het is prachtig om te zien hoeveel ouders daartoe bereid blijken te zijn.
Een helder boek, ontdaan van onnodige vakjargon en gebaseerd op onderzoeken naar de relatie tussen ouders en kinderen van alle leeftijden. Doorspekt met herkenbare voorbeelden en een aantal eenvoudige uit te voeren, resultaatgevende oefeningen, is het een boek dat voor ieder kind en ouder van veel waarde kan zijn.

Kind, wat moet ik toch met je?: Het gedrag van je kind is een afspiegeling van wat er in jezelf omgaat. Dat is het uitdagende uitgangspunt van dit boek. Je kind maakt je zo duidelijk wat je denkt, wilt, vindt of voelt. Maar het laat je ook kennismaken met alle beperkende ideeen, overtuigingen, verwachtingen en oude emoties die je nog in je hebt. Wanneer je dit durft te erkennen, en je jezelf elke keer weer kunt zien en ervaren in wat je doet zonder te willen veranderen of te willen verklaren, lost de spanning of de emotie die opkwam in relatie tot je kind vanzelf weer op. Daarna ben je weer gewoon helder en reageer je als vanzelf, vanuit jezelf, op je kind.
Kind, wat moet ik toch met je? biedt geen houvast in de meest gebruikelijke zin. Het geeft geen inzichten waar je weer enthousiast mee aan het werk kunt om nog beter voor je kind te kunnen zorgen. Er staan geen gerichte methoden in om een kind beter te laten luisteren, beter te laten slapen, om zelf nog liefdevoller te worden enzovoort.

Wat dit boek duidelijk wil maken, is dat het 'werken aan jezelf' het ' je best doen om een betere moeder of vader te zijn' niet hoeft.
Je hebt dat niet nodig.
Het klinkt zo simpel dat iedereen denk: dat is te gemakkelijk. De schrijfster heeft dan ook veel voorbeelden opgenomen van situaties die zijzelf en anderen met hun kinderen hebben meegemaakt.

Kinderen en gescheiden ouders: Na een echtscheiding vinden en een gezin veel veranderingen plaats. Niet alleen moeten kinderen steeds weer afscheid nemen van een van de ouders, ook zijn sommige kinderen gedwongen te verhuizen en van school te veranderen. Er ontstaan voor die kinderen ineens twee werelden: de plek van papa en de plek van mama. En ze zijn boos en verdrietig over wat hun is overkomen. Sommige kinderen uiten zich agressief en onhandelbaar, anderen gedragen zich angstig en blijven vragen om geruststelling: je vindt me toch wel lief, hé?

In dit boek geeft Cjharlotte Visch tips en adviezen om echtsxcheiding voor kinderen zo draaglijk mogelijk te maken. Zij gaat nader in op veel gestelde vragen:
Wat is het effect van een echtscheiding op een kind?
Wat te doen als je kind niet naar de ex-partner wil?
Wat kan de ene ouder doen wanneer die zich zorgen maakt over de opvoedmethode van de andere partner?

Verder geeft zij adviezen hoe kinderen weerbaar te maken, zodat zij allerlei onverwachte en moeilijke situaties het hoofd kunnen bieden. In de laatste hoofdstukken wordt uitgebreid verteld over twee kinderen die verwikkeld zijn in zeer moeilijke omstandigheden en hoe zij daarmee omgaan.

Kinderzin Schouderklopjes: Een illustratief boekje met kleurrijke beloningskaarten waarop kinderen, als ze iets geleerd hebben of iets goeds hebben gedaan, in één oogopslag zien wat de beloning is. De beloning is veelal een activiteit die samen gedaan kan worden met de (groot)ouders, maar ook met vriendjes of vriendinnetjes. Een belangrijke stimulans voor de eigenwaarde van het kind.
Voor ouders en opvoeders die bewust bezig zijn met de opvoeding van hun kinderen is Kinderzin Schouderklopjes in combinatie met de Het-gaat-me-lukken-kaart uitermate geschikt om samen met hun kind(eren) te werken aan een leuke manier van belonen.
Kinderzin Schouderklopjes bevat 18 beloningskaarten, waarvan twee zelf in te kleuren beloningen. Met stickertjes die geplakt kunnen worden in de agenda bij de datum dat de beloning verzilverd wordt. Een aantal kaarten is zelfs te versturen als ansichtkaart naar degene waar het kind de activiteit graag mee zou willen doen.
De kaart is een steuntje in de rug voor als kinderen iets willen leren of af willen leren. Het kind maakt met de ouder(s) een afspraak over wat ze samen willen bereiken. Elke keer dat het kind het gewenste gedrag vertoont mag het een stickertje plakken op de kaart. De kaart met stickertjes en het boekje vullen elkaar op ideale wijze aan als het gaat om het stimuleren en positief belonen van het kind.

Kinderen van deze Nieuwe Tijd: De aarde is volop in beweging. Een bijzondere, boeiende tijd is aangebroken! Het bewustzijn op aarde zal door een evolutiesprong in de tijd overgaan van de 3e naar de 5e dimensie. We zullen ons in deze nieuwe fase van ontwikkeling door middel van transformatie gaan zuiveren van oude ballast om een groei door te gaan maken van de oude aardemens naar een kosmische mens met vele nieuwe vermogens o.a. op het gebied van communicatie. Ons bewustzijn zal daartoe worden verruimd van een 7-tallig naar een 13-tallig stelsel van chakra's, waardoor het ook mogelijk zal worden ons in verschillende andere dimensies te gaan begeven. Een volgende fase is aangebroken in het spel van de aarde, waarbij het polariteitbeginsel langzaam maar zeker plaats gaat maken voor een nieuw uitgaanspunt van Eenheid en Liefde.
Het wordt mogelijk je eigen hemel op aarde te gaan scheppen, waarbij de liefde je belangrijkste hulpbron zal zijn. Deze golf van bewustwording op aarde zal verregaande veranderingen tot gevolg hebben, zowel op persoonlijk als op maatschappelijk gebied. Een nieuwe wereldorde zal daaruit door onszelf gecreëerd
gaan worden. Vooralsnog is het de bedoeling dat wij,als kinderen van deze Nieuwe Tijd, ongeacht onze leeftijd, massaal ervoor gaan kiezen om deze groei in bewustzijn door te gaan maken.

In dit boek worden de processen van bewustwording, die we hierin zullen gaan doormaken, uitgebreid uit de doeken gedaan, zodat het voor iedereen begrijpelijk en toegankelijk zal zijn om er zelf mee aan het werk te kunnen gaan. Aandacht wordt besteed aan de Nieuwe Tijdskinderenen en hun rol in de omslag.
Dit boek neemt je mee op reis door de tijd en verklaart de geschiedenis van de mensheid en dus ook jouw levensweg.het leidt je naar jouw nieuwe geboorte in bewustzijn als komisch wezen.
Het biedt je handvatten om je eigen weg in dit proces af te leggen. Een handleiding voor alle kinderen van de aarde die nu met deze evolutiesprong in bewustzijn mee willen gaan.

Leren kun je leren: Het boek moet door de kinderen zelf worden gebruikt en hanteert een 7-stappen plan voor het verwerven van de belangrijkste leervaardigheden:
 in 7 stappen afrekenen met ‘geen zin’
in 7 stappen beter leren concentreren
in 7 stappen afrekenen met rekenproblemen
 7 tips voor een goed opstel of werkstuk
7 tips om het huiswerk beter aan te pakken.
Alle tips, trucs en spelletjes zijn erop gericht om de kinderen zelfstandig te leren werken, zonder toezicht van de ouders. De spannende verhaaltjes en grappige tekeningen stimuleren de kinderen om het boekje zelf door te lezen en al doende motivatie- en leerproblemen te overwinnen.

Luisteren naar kinderen: Luisteren naar kinderen bevat een aantal eeuwenoude wijsheden over de opvoeding, aangevuld en in onze tijd geplaatst met moderne inzichten over hoe met de medemens om te gaan in een veranderende samenleving. De Gordonmethode(R) gaat uit van de bereidheid van ouders om gemaakte fouten te erkennen en ervan te leren

Mama luister je?: Vrijwel alle boeken over kinderen gaan over de vraag wat de beste manier is om kinderen op te voeden. Dit boek is uniek in de zin dat het gaat over de vraag wat ouders van hun kind kunnen leren. Helder wordt uiteengezet dat ouders, wanneer zij zich daarvoor openstellen, reeds voor de geboorte kunnen communiceren met hun kind. Dit kan tot een harmonischer verloop van de zwangerschap leiden.
De auteur heeft de inhoud van dit boek doorgekregen vanuit de geestelijke wereld. Een gids, die zich Nathan noemt, vertelt haar dat ze samen een boek gaan schrijven. Nathan gaat in op onderwerpen die bij veel toekomstige ouders leven zoals de vraag: Wil ik een kind en zo ja wanneer?, ongewenste zwangerschappen, miskramen, die hij `kleine geboorten' noemt, het sterven van kinderen, kinderloosheid, geweld ten opzichte van kinderen en de angst van ouders of hun kind wel gezond zal zijn.
Veel ouders vragen zich af hoe ze om kunnen gaan met hun `lastige', `onzekere', `onrustige', `stiekeme', `ruziënde' en `teruggetrokken' kinderen. Nathan maakt duidelijk wat de diepere achtergronden van dit gedrag zijn en wat het kind hiermee van zijn ouders vraagt. Dit boek kan de lezer weer een stapje dichter bij zijn liefde en zijn eigen mogelijkheden brengen, zodat hij samen met zijn kind weer gaat herkennen waar het in wezen om gaat. Een geruststellend boek van een verrassende eenvoud. Het is een pleidooi aan alle mensen die met kinderen te maken hebben, zich meer open te stellen voor de wijsheid die in alle kinderen van deze tijd leeft.

Menswaardig opvoeden: Niet alleen voor ouders en opvoeders, maar voor élke volwassene zijn deze lezingen waardevol. Zij geven inzicht in de manier waarop we zelf zijn opgevoed en in de wijze waarop we met elkaar omgaan. Van daaruit roept Jeanne Meijs eenieder op om tot vernieuwing te komen in het denken. Een vernieuwing die het mogelijk maakt, kinderen op te voeden overeenkomstig hun innerlijke, oorspronkelijke vraag. In dit boek zijn de volgende lezingen opgenomen: Materialistisch opvoeren of menswaardig opvoeden? - De puberteit en het materialisme - Dyslexie in de opvoeding - Kinderen opvoeden in verbondenheid - Puberteit én religie? - Opvoeden in deze eeuw - Vaderen en moederen.

Niemandskinderen: In Niemandskinderen beschrijft Carolien Roodvoets de gevolgen en verwerking van een onveilige jeugd. Het boek prikt de fabel door dat ouders per definitie hun kinderen liefhebben. Niet (kunnen) houden van je kind is een onderwerp waar niet of nauwelijks over gesproken wordt – niet door de ouder(s), maar ook niet door het verwaarloosde kind zelf, dat de illusie van liefde nodig heeft om te kunnen overleven.

Dit indringende boek laat zien dat ouders hun kinderen vaak gebruiken voor hun eigen welzijn. Het kind krijgt een zware rol toebedeeld in het kwetsbare huwelijk van zijn ouders en draagt zo bij aan het gezinsevenwicht. Kinderen zijn dan de steunpilaren van hun ouders in plaats van dat zij zelf steun ontvangen; ze groeien op in een privé-oorlogsgebied en proberen te overleven.

Wanneer niemandskinderen eenmaal volwassen zijn geworden, kunnen ze hun draai in het leven vaak niet vinden. Ze verdwalen in niemandsland en verdrinken daar voorgoed of… ze gaan hun traumatische geschiedenis verwerken. Carolien Roodvoets beschrijft in haar boek dit proces: hoe pijn en machteloosheid door zelfinzicht en verwerking overwonnen kunnen worden.

Niemandskinderen zijn niet van hun ouders (die tekortschoten in liefde), niet van zichzelf (door onmacht om van zichzelf te houden), niet van hun omgeving (als die zich afwendt), niet van de hulpverlening (als die faalt of niet wordt ingeschakeld), niet van hun latere partner (aan wie ze zich niet kunnen binden) en niet van hun eventuele kinderen (als ze daar niet van kunnen houden). Maar ze hoeven geen niemandskinderen te blijven.